A poesía popular e a ópera únense no Respira!

A poesía popular e a ópera únense no Respira!
A poesía popular e a ópera únense no Respira!

A segunda do xornada do festival acolle o luns día 21 de xuño as regueifas de Manolo Maseda, Lupe Blanco, Josinho da Teixeira e Xurxo Souto xunto á ópera sonora ‘salt itinerary’ de Miguel Azguime, que se presenta no Teatro Principal a partir das oito e media da tarde. 

O tránsito popular das rúas de Compostela e o Teatro Principal –un dos primeiros espazos de exhibición con propiedade pública que houbo no país– únense este luns día 21 de xuño para celebrar o solsticio de verán co festival Alguén que respira!, o gran acontecemento poético que cada ano se celebra en Galicia. Nas rúas será onde comece, a media tarde, o programa de regueifas, onde participan Manuel Maseda, Lupe Blanco, Josinho da Teixeira e Xurxo Souto, catro dos máis celebrados representantes do xénero ao que lle tributa homenaxe o festival como recoñecemento na súa contribución á poesía oral galega. Os regueifeiros, por parellas, farán un percorrido por catro prazas da cidade ata reunirse diante do

Teatro Principal pouco antes de que comece a actuación <20,30 horas> do poeta e performer portugués Miguel Azguime.

Nesta cuarta edición, o festival celébrase ao longo do ano en catro programas, coincidindo sempre nos días 21 de solsticios e equinoccios. O pasado 21 de marzo –Día Mundial da Poesía– o festival inaugurouse cun recital titulado + ou - 21 , en referencia á idade media dos poetas que integran o programa, e
contou coas voces de Iago González, Belén Senín, Maria Bras, Martin Bidaur, María Isern e Mario Obrero. Os días 21 de setembro e 21 de decembro terán lugar os próximos programas, que se articularán de acordo cos protocolos sanitarios de cada momento segundo o estadio do covid-19.

Miguel Azguime e ‘salt itinery’
Alguén que respira! acolle este ano a un dos artistas portugueses máis inquietantes das ultimas décadas, o compositor, poeta e performer Miguel Azguime, que estrea en Galicia sal itinerary, un dos seus espectáculos máis celebrados, unha refexión sobre a creación e a loucura. Trátase dunha ópera multimedia que xira arredor da linguaxe, da palabra-sentido e da palabra-son, ambas tratadas como dimensións da voz en canto extensión do corpo e totalmente integradas na construcción escénica como proxección tanxíbel da resonancia das palabras. Audio, vídeo e procesos electrónicos en tempo real asociados á proxección espacial da voz, da poesía, do xesto, da música e do trazo, concibidos para desenvolver unha polifonía de sentidos, un contrapunto de significados e mais unha exuberancia de emocións.
Comentarios